NANTUS vulgo NANTEUIL

NANTUS, vulgo NANTEUIL
locus Galliae et fiscus in pago Costantino, uti dicitur in Vita S. Marculfi Abbatis, qui eum cum omnibus suis reditibus a Childeberto Francorum Rege petiit ac obtinuit, ibique Monasterium condidit. A rivo decurrente nomen accepit, Nant enim Britannice olim rivum vocatum esse, diximus supra, in voce Nantuadis. Hermiricus alterius Nanti, in pago Meldensi, meminit, ubi S. Waldebertus Abbas Luxoviensis natus est: Uterque et Nantogilum et Nantoilum haud
dubie olim est appellatus, uti docet amborum locorum vulgaris appellatio. Hadr. Vales. Notit. Gall.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.